Susanne werkt aan haar loopbaan. Jaha.. zoals grote mensen dat doen. Niet schrijven op een vacature die in de krant staat en worden uitgenodigd of niet. Maar een orienterend gesprek aangaan over wat mogelijkheden zijn bij een organisatie. Ik vond het eigenlijk wel net zo relaxed.
Wie ben je, wat doe je, wat wil je. Uiteraard kwamen de geeikte vragen voorbij en had ik mezelf leuk aangekleed. Maar het grote verschil is dat er geen hidden agenda's zijn. Natuurlijk wil ik wel wat van ze. En wellicht willen ze ook wel wat van mij. Maar wat precies, is niet duidelijk. Ik heb mijn kaarten op tafel gelegd en zij gaan nu kijken of we kunnen kwartetten. Dus ik hoef niet in te zetten op sterke punten die ik niet heb (ok, kop maar in..). Ik hoef mijn cv niet aan te passen op de vacature. Eigenlijk gewoon allemaal heel relaxed.
Of het wat wordt? Ik weet het niet.. maar het was een erg leuk gesprek en ik heb één ding geleerd: als ik maar niet het gevoel heb dat ik onder een microscoop lig, kan ik mezelf goed presenteren.
2 opmerkingen:
"Dus ik hoef niet in te zetten op sterke punten die ik niet heb (ok, kop maar in..)"
blote longen?
Haha! Ja, zo zou je het kunnen zien. Ware het niet dat ik die sterke punten nou net wel heb! En dat ik daar zichtbaar niet over hoef te liegen ;)
Een reactie posten