Even een klein familiekiekje: de slapende blozende baby links is neef Mees. Het meisje met de vlechten rechts is Anne-Lomé die haar neefje een kus op zijn handje geeft. Zaterdag met mijn verjaardag was Mees hier met zijn ouders en Anne-Lomé was niet bij hem weg te slaan. Werd zijn luier verschoond, pakte Anne-Lomé er een kruk bij om geen drol te missen. Kreeg hij een flesje, bood Anne-Lomé aan wel even te helpen. En ondertussen maar aaien en kusjes geven. Anne-Lomé wordt later ook papa, zo verklaarde ze tussendoor nog even. Totdat Quinty en Wesley kwamen; kinderen van 4 en 5, waar ze echt mee kunt spelen, waar je niet tien keer wordt gewaarschuwd om voorzichtig te doen.. toen waren grote kinderen toch eigenlijk ook wel erg leuk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten