Met de souplesse van een topsporter hebben onze kinderen vandaag afscheid genomen van hun kinderdagverblijf de 2Zonnebloemen. Het was gewoon een feestje voor hen, de afsluiting van een hele leuke periode en de overgang naar een nieuwe fase. Dit geldt met name voor Anne-Lomé. In mindere mate voor Merle, die snapt nog niet zoveel van wat er allemaal gebeurt en gaat gebeuren.
Ze hebben alle twee een prachtige hoed gekregen speciaal voor hun afscheid. Een mooie kaart met afscheidsboodschappen. En er is getrakteerd op cakejes en smarties. Een dikke kus ter afscheid, maar eigenlijk niet anders dan andere dagen. Alsof ze morgen zo weer heen zouden gaan.
Maar ja, dat is niet het geval. En dat weet hun moeder heel goed. Ik vond het daarom waarschijnlijk een emotioneler moment dan Anne-Lomé en Merle bij elkaar. Ik heb gewoon hun tempo van afscheid nemen gevolgd, Brenda nog een dikke knuffel gegeven en bedankt voor de goede zorgen. Want dat is wat ik de afgelopen jaren heel erg fijn gevonden heb: de wetenschap dat je kind (en later kinderen) op een veilige plek zitten met leidsters die om ze geven en begaan zijn met ze. Die ze stimuleren in hun ontwikkeling, ze warmte en een vertrouwde omgeving bieden. En tja, eerlijk is eerlijk: dat moeten we in Amersfoort weer helemaal opnieuw gaan proberen op te bouwen.
Dus ook namens mij: dag lieve juffen, dag 2Zonnebloemen. Het waren geweldige jaren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten