Anne-Lomé, niet zo gillen.
Anne-Lomé, doe eens rustig.Anne-Lomé, kan het wat zachter.
Er zijn verschillende manieren waarop Anne-Lomé wordt aangesproken op haar zoetgevooiste stemmetje. In haar enthousiasme wil ze namelijk nog wel eens het volume met enorme vaart omhoog gooien. Tot grote ergernis van Man en mij. Vandaag was weer zo'n dag dat de langspeelplaat aan kon. Brenda, de oude leidster van de creche was op visite. Heel enthousiast werd ze daarvan. Terwijl ze gezellig bij haar op schoot heen en weer wiebelde, gilde ze het bijna uit van plezier. Brenda, die ons al een aantal keren ons riedeltje had horen afdraaien fluistert haar toe: 'Anne-Lomé, niet zo gillen. Ik zit vlak bij je, ik kan je wel horen.'
Waarop onze dochter enthousiast uitroept: 'Sterker nog: ik zit bij je op schoot!'
1 opmerking:
Ha, ha, herkenbaar. Nova kan er nu al wat van. Toen ik gister op het zelfde volume, hetzelfde geluid maakte, deed ze van schrik een sprongetje op haar stoel. Langzaam vertrok haar mondje tot een pruillip en moest toen onbedaarlijk huilen....
Slik, dat was nou ook weer niet de bedoeling.
Maar voor Anne-Lomé zijn beroepen te over: markt, theater, juf. Best handig zo'n stem!
Een reactie posten