Overdenkingen

En dan is mijn laatste werkdag al bijna weer aangebroken! Morgen ga ik nog één keer met de trein naar Den Haag om te werken bij VenW. Nog een keer met de pas naar binnen, zonder pas weer naar buiten. Nog één keer het licht aan, radio aan, de pc aan. Het zal een gekke dag worden, laatste klusjes afronden, overdracht maken. Mensen gedag zeggen, trakteren. Het hoort er allemaal bij en het is goed zo. Sinds ik de beslissing voor mezelf te beginnen heb genomen, heb ik regelmatig een nummer van Madonna in m'n hoofd. 'I''m not afraid of what I'll face, but I'm afraid to stay. I'm going down my own road, andt I can make it alone. I'll work and I'll fight till I find a place of my own. Are you ready to jump'

Maar, ookal voelt het als de juiste beslissing, ik vind het wel een emotioneel moment. En dan heb ik het nog niet eens over de afscheidsborrel volgende week! Zeven jaar VenW gaat je niet in de kouden kleren zitten zeg maar. Ik ben erg benieuwd hoe het de komende twee weken gaat.