Met kinderen is het nooit saai. Sterker nog: soms stijgt het schaamrood je naar de kaken. Zoals vanmiddag. Ik was op school voor de overblijf. Een van de jongetjes uit Anne-Lomé haar klas tilt heerlijk onbeschaamd zijn shirt omhoog en wrijft met een hand over zijn buikje. 'Kijk overblijfjuf', roept hij mijn kant op. 'Ik heb een hele gekke buik!' En inderdaad, op zijn buik prijkt een soortement van rode kring, ter grootte van een flinke sinaasappel. Hij heeft ringworm; niks ernstigs, hartstikke besmettelijk.
Anne-Lomé aanschouwt het geheel met het volle verstand. Dan kijkt ze naar mij terwijl ik haar in gedachten een conclusie zie trekken. 'Dat geeft niks hoor', roept ze haar klasgenootje tegemoet op een volume dat Anne-Lomé kenmerkend is. 'Mijn mama heeft ook een hele gekke buik, he mam!' Tja, alleen heeft mama geen ringworm maar striea.
1 opmerking:
Haha, het is een bijzonder kind en dat is het.
Een reactie posten