Kleuterblues

Ze stormt op me af, roept 'mama!', slaat haar mollige armpjes om me heen en knuffelt me. Mijn kleine Merle, mijn meisje van uitzinnige vreugde, nukkige buien en gezegend met een swingend lijf omhelst me 's ochtends bij het krieken van de dag met haar hele lijf. Ze is op deze 12e februari 's ochtends wakker geworden als een kleuter. En onwillekeurig gaan mijn gedachten terug naar vier jaar geleden.

Het is koud en donker in Den Haag. Ik moet me haasten om op tijd op de vergadering van de oudercommissie van het Kinderdagverblijf te zijn. Op de fiets, een beetje in beweging blijven kan geen kwaad ook al ben je vandaag op de kop af negen maanden zwanger. De andere ouders zijn verbaasd me te zien. 'Ben je nou nog niet bevallen?!' is een veel gehoorde opmerking. De vergadering leidt lekker af. Het is al laat als ik thuiskom. Na een half uur draaien in bed ga ik nog maar een keer naar de wc. En dan begint met het breken van de vliezen de geboorte van Merle. Een paar uurtjes later ziet Merle bij ons thuis het levenslicht. De verloskundige is nog net op tijd om haar op te vangen. Een blozende achtponder met een plat neusje en zwarte haartjes die we Merle noemen. Gefeliciteerd met je vierde verjaardag lieve meid!