Vakantieblues

Ieder vakantie overvalt het me weer, de vakantieblues. Vooraf is het een geregel van jewelste, want twee weken de meiden thuis, is twee weken niet werken. En dat gaat niet altijd. Marnix is het makkelijkst: die gaat op dinsdag en donderdag naar het kinderdagverblijf, op woensdag is Marianne hier. Check. Anne-Lomé en Merle hebben geen BSO in de vakantie, dus daar moeten we iets leuks voor bedenken. Gelukkig zijn er altijd grootouders die het heerlijk vinden als ze komen logeren. Zoals ook vandaag. Vanochtend bij het opstaan dus geen meisjes, alleen Marnix die met zijn logee Ezra aan de ontbijttafel zat. Nadat we hem naar Snorkelland hadden gebracht, ik Ezra thuis had afgezet, was het ineens heel stil in huis... Het is vakantie, maar mijn kindjes zijn allemaal weg. Een vreemd gevoel kruipt in mijn onderbuik, een stemmetje klinkt in mijn hoofd (ontaarde moeder!), is het eindelijk allemaal geregeld, heb ik zelf geen opvang!