Bijna 3...

Daar ging mijn kleine mannetje vanochtend aan de hand van mijn grote man. Z'n rode rugzak op de rug, paars-wit geblokt overhemdje aan, met zijn immitatie-zware-mannenstem: ,,dag mama, tot vanmiddag'', roepend. Als ik hem zo zie wandelen, kan ik niet anders dan bewonderend naar hem kijken. Het is mijn kereltje, mijn vriendje, mijn gozer. Maar kleine gozertjes worden groot. Maandag wordt hij drie jaar. En hij heeft hele specifieke ideeen over hoe we dat moeten gaan vieren. Slingers, chocoladetaart, hij wil graag een gitaar, een waterpistooltje en een vrachtauto waar kleine auto's in kunnen. Ik ben trots op alle drie de kinderen. Alleen zo vlak voor zijn derde verjaardag even extra trots op die kleine.