Een avond flink stappen gebeurt niet vaak meer in huize Mol-Ter Wal. We hebben een druk en vermoeiend leven en voor regelmatig een nachtje doorhalen hebben we simpelweg te weinig energie. Soms gaat een van tweeen stappen en dat is dan ook heerlijk. Tot je de volgende dag weer met de kinderen bezig gaat. Dan heb ik altijd spijt van dat laatse wijntje en de uurtjes die ik te lang ben blijven hangen.
Maar, vrijdagavond hebben we samen een nachtje doorgehaald. Zonder drank, zonder muziek en compleet naakt. Merle werd om 0.30 uur wakker, gillend. En dat heeft ze een half uur volgehouden. Na een uurtje slaap werd ze wederom gillend wakker, ontroostbaar. Dit ritueel is zo de hele nacht doorgegaan. Nou moet ik er direct bijzeggen dat dit voor Merle bijzonder ongewoon is. Merle is een goede slaper en huilen doet ze alleen als ze pijn of honger heeft. Je snapt dat we ons dan ook geen raad wisten toen ze na een flesje, een schone luier en weet ik veel wat niet al meer bleef huilen. Bij het krieken van de ochtend hebben we beide een paracetamolletje genomen (zoals je dat bij een flinke kater doet) en zijn aan de dag begonnen.
Tegen de middag, Man was met Merle aan het dollen en hield haar op de kop, kwam ineens de aap uit de mouw. Vier grote witte plekken in haar verder geheel roze bovenkaak deden een poging zich door het zachte vlees heen naar buiten te werken. Tuurlijk! Merle heeft al dagen rode billen, is een beetje huilerig. Er zitten weer wat tanden aan te komen! We hebben met Merle afgesproken dat ze dit soort fratsen overdag uitvoert en 's nachts gewoon slaapt. En zijn gisterenavond als een blok in slaap gevallen. Een nachtje doorhalen heeft in huize Mol-Ter Wal een geheel nieuwe lading gekregen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten