Hooligan

Kinderen en bijnamen; je ontkomt er bijna niet aan. Anne-Lomé valt de twijfelachtige eer te beurt om niet alleen te luisteren naar haar eigen naam. Ze reageert ook als we haar aanspreken met prutser, tut, smeerkees, sexy lexy, krullenbol, blote billen brigade en tutti bella. Naar haar oom Robert luistert ze zelfs als hij haar kipsaté noemt. Een koosnaampje van het eerste uur. Daarentegen is ze er reuze trots op als hij haar bij het uitzwaaien toeroept: caoi bella!

Maar Merle spant op het moment de kroon met haar bijnamen. Wegens haar niet te verzadigen eetlust wordt ze met regelmaat kliko genoemd. Ook onze jongste dochter heeft de bijnaam krullenbol, wat voor enige verwarring bij haar zus kan zorgen. Daarnaast is Merle een deugniet en een dondersteen als ze weer eens met haar dikke billen tussen de cd’s schuifelt om zich een plekje te verschaffen ín de kast. Anne-Lomé gebruikt de bijnamen van haar zus met verve. Als ik hoor: ‘Mama, Merle is een dikke dondersteen!’, weet ik dat ik haast moet maken. Dan klimt ze de trap op of staat ze op het punt de stekker van de lamp uit het stopcontact te trekken.
Merle haar laatste hobby is heel hard met vork of lepel op het blad van haar kinderstoel slaan. Uiteraard hoort ook hier een koosnaampje bij. ‘Merle is een kleine hooligan’, legde Anne-Lomé haar opa en oma dan ook van het weekend uit.