Waterpret

Waterpret is de grootste pret die kinderen kunnen hebben. Al vanaf heel klein komt ze bij het eerste zonnestraaltje met een emmertje de keuken binnen om te vragen om water. Gewoon om lekker te prutsen. De poppen in bad te doen. Of om helemaal kletsnat te worden.
Gisteren was het weer dolle pret. Haar grootvader was flink aan het klussen geweest en had zodoende zijn kluskleren grondig vies gemaakt. Voordat hij zichzelf ging schoonmaken, spoelde hij met de tuinslang met sproeikop zijn broek en laarzen schoon. Tot grote verbazing van Anne-Lomé. Jezelf met een tuinslang natspuiten; dat is nog eens feest! Het duurde dan ook slechts enkele tellen voordat ze de tuinslang te pakken had. ‘Spuit de broek maar schoon op zijn billen’, moedigden wij haar aan. Enthousiast ging ze aan de slag. Ondertussen ondeugend ‘oho’ en ‘aaahh’ roepend.
Het moest er natuurlijk van komen. Op een gegeven moment draait ze zich om. Met de tuinslang in de hand. In eerste instantie zich niet bewust van het waterballet dat ze aan tafel (en vooral de mensen aan tafel) aanrichtte, maar al snel heel enthousiast over het resultaat. Gelukkig was ze ook snel weer tot bedaren gebracht en haar grootvader ging zelf maar even verder.
‘Mag ik nog één keer je broek schoonmaken Jamo?’, vroeg ze poeslief. Tuurlijk.. Een vooropgezet plan, zo bleek al snel. Eenmaal in bezit van de tuinslag bedacht Anne-Lomé zich geen moment. Met een gerichte straal spoot ze ons allemaal nat. Gierend van het lachen uiteraard.

Heerlijk dat lekkere weer.