Met mijn veertien weken zwangerschap is er nog nagenoeg niks te zien van een buikje. Wat me zeer verbaast, als ik kijk naar mijn vorige zwangerschappen en het feit dat dit de derde is! Maar eerlijk is eerlijk: mijn eigen broeken beginnen wel te knellen, met name als ze hoog worden gedragen. Iets wat ik eerlijk gezegd best lastig vind, aangezien ik zo hard mijn best heb gedaan om weer slank te worden. Maar goed, het hoort er gewoon bij.
Vier grote tassen vol met zwangerschapskleding, bezorgd door drie ex-zwangeren, waren dan ook zeer welkom. Enige probleem: waar het te laten. Want ons huis biedt momenteel geen ruimte voor nog een garderode erbij. In de kast dan maar en mijn eigen kleding her en der verstopt in hoekjes en gaatjes. Andersom was geen optie, want aangezien de hoeveelheid kleding zo groot was, was ik bang complete stapels kwijt te raken in het pakhuis dat we 'huis' noemen. Dus ik ben ik gisteren drie uur bezig geweest om alles een plekje te geven. Met het idee: dan moet ik er ook direct maar aan geloven, all the way. Je bent zwanger en zult het weten!
Vanochtend dus het kleinste (op zicht) buikmodel uit de kast gehaald en mezelf er in gehesen. Even slikken, maar vooruit. Het kon er beslist mee door. Verder was het een gewone maandag, dus togen dochters en ik halverwege de ochtend voor een paar boodschappen naar het winkelcentrum. En zo gebeurde het dat ik midden in de HEMA voelde dat mijn broek van mijn heupen gleed..
Ik draag voorlopig mijn eigen broeken nog wel. Totdat de knoop echt niet meer dicht kan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten