Anne

Ik heb de gewoonte op de fiets te luisteren naar muziek die op mijn i-pod staat. Het repertoire is divers. Leave, Anouk, Kane, Novastar, Paul de Leeuw, Paolo Nutini of Madonna, het kan allemaal. Het is eigenlijk erg afhankelijk van mijn gemoed. Zodoende luister ik soms ook naar de prachtige liedjes van Herman van Veen. Anne is favoriet.

Zo ook vanochtend. Anne-Lomé en Merle waren nog thuis met Man en Anne wilde even luisteren naar Anne. Speciale verzoeken weiger ik nooit, dus ondanks de haast ging ik overstag. Dopjes in de oren, muziek op heel zacht en 'Anne' op. Ik zag de radertjes in haar hoofd gaan toen Herman begon met zingen. Na een minuut of wat vroeg ze me, op luide toon want zo werkt dat als je muziek in je oren hebt, 'Mam, waarom is de wereld eigenlijk niet mooi?'

Tja.. hoe leg je een kind van vier uit dat de wereld niet altijd mooi is. Ookal ben ik een postief ingesteld mens, HIV en kanker, oorlogen, vaders die hun kinderen vermoorden en vervolgens zichzelf van het leven beroven zijn toch de minder mooie dingen van het leven. Maar ook minder grootse dingen als kinderen die elkaar pesten, armen en benen die breken bij een ongevalletje of gewoon de dagelijkse teleurstellingen waar een kind mee te maken krijgt zijn natuurlijk 'niet mooi'.

Mijn uitleg (soms doen mensen elkaar pijn of ben je ergens heel verdrietig over, bijvoorbeeld als iemand je plaagt) was afdoende, voor deze keer. Maar ik hoop toch echt dat ze voorlopig weer naar K3 gaat luisteren!