En daar sta je dan achter het gordijntje bij de fysiotherapeut. 'Kleed je daar maar even uit en hou je onderbroekje en bh maar aan', was de boodschap waarmee je naar een hoekje van de behandelkamer werd gestuurd. Laarzen en sokken uit, riem los.. en ineens dringt het besef door. Oh nee, shit, shit, shit! Ik heb een string aan! En nog een chique ook. Waarom denk ik daar dan ook niet bij na voordat ik van huis ga, muts!
De fysiotherapeut verblikt of verbloost niet, uiteraard. Die ziet dit soort mutsen waarschijnlijk wel vaker. En ik? Ik voel me erg genant met mijn chique setje midden in de behandelkamer van de fysiotherapeut. Er zijn momenten dat zelfs ik me in een burka wens.
1 opmerking:
Dat jij je gegeneerd voelt kan ik me voorstellen, maar denk maar dat die therapeut liever een string ziet dan een grote witte onderbroek.
Een reactie posten