Vario Mundo aan de Genemuidengracht

Toen onze visite belde dat hij in de buurt was, maar wat later kwam omdat hij achter een fanfare aanreed, dachten we dat hij uit z'n nek kletste. Typisch gevalletje van te laat vertrokken en in de stress. Maar het duurde niet lang of ook wij hoorden muziek van buiten. Een heuse fanfare trok op zaterdagochtend 9.30 uur door onze straat. Dit alles onderdeel van een interactieve video-installatie van Vario Mundo, een inititiatief voor kunst- en cultuurontwikkeling in Vathorst. Zie ook 'De Stad Amersfoort.'

Feestje

Een verjaardag bij mijn ouders is sinds er kleinkinderen zijn ook een feestje voor de kinderen. Hoewel Merle zich afgelopen zondag in Deventer bij de verjaardag van mijn vader vertwijfeld afvroeg: 'Opa, waar zijn de versiersels nou!'. Na een heerlijke brunch bezochten we speeltuin/kinderboerderij Dondertman in Holten. Een heerlijke middag in de zon!

Op bezoek bij Bartje

Joyce is een oude vriendin. Een die ik niet vaak zie, maar met wie het altijd weer snel vertrouwd en gezellig is. Marnix en ik gingen op bezoek bij haar en haar zoontje Bart in hartje Meppel. Volgens Joyce een beetje eenkennig... maar daar hebben Marnix en ik niets van gemerkt! Hopen dat zijn broertje of zusje in maart net zo'n gezelligerd wordt.

Jokertje

Jokertje is de hit van de televisieserie 'oh oh cherso'. Gisteren bij Paul de Leeuw werd hij genadeloos in de maling genomen (ik moet eerlijk bekennen dat het ook even duurde voor bij mij het kwartje viel). En De TV-kantine zet deze week ook 'hun joker' in. Ik vind het knap!

Genieten van De Dijk

De Dijk trad zaterdag op in De Flint. Wegens griep bij zanger Huub van der Lubbe was de setlijst aangepast, maar we hebben er geen spat minder om genoten. Hoewel er mensen waren die hier anders over denken... Voor ons geldt: wat een heerlijke avond! Echte muziek, mooie solo's, fijne teksten, helemaal top. Met als hoogtepunten toch wel Onderuit en De Zanger van het laatste lied. De volgende keer weer Dansen op de vulkaan!

Oh oh Cherso

Als oud Hagenaar heb ik nog altijd een zwak voor het Haagse taaltje en de Hagenezen. Met het televisieprogramma 'oh oh Cherso' word ik op m'n wenken bediend. De acht heren en dames met bijnamen als barbie, sterretje en kabouter houden er een heerlijk vocabulair op na. Wil jij ook alles horen over het pornoblonde haar van Barbie, weten wat een PINO is en een PLORK.. vanavond, 21.30 uur, RTL 5, lachen!

Schuldgevoel

Uitgeput keerde ik vanochtend na een rondje kinderen naar school en créche brengen weer huiswaarts. Man is weer aan het werk en voorlopig breng ik de kinderen naar school. Dat geeft enige de meeste ouders niet onbekende ochtendstress. 'Eet je boterham, kijk uit dat je je melk niet omgooit, waarom heb je geen sokken aan, Marnix waarom poep je niet gewoon pas als je op de créche bent, shit het is al 8.10 uur, we moeten nu weg!'. Dat soort stress.

Op de fiets besloot Merle met de haar welbekende halsstarrigheid dat ze niet wilde trappen. Na eerst de kalme benadering (Merle, wil je gaan fietsen, anders zit juf Willeke op je te wachten. Dat vind jij toch ook niet leuk?), volgde een flinke tirade (Merle! Je gaat nu trappen, anders laat ik je hier staan) waarbij de afkeurende blikken van de ouders op straat me niet ontgingen.
Met een huilende Merle kwamen we op school aan. Onze kinderen hebben de eigenschap dat als er één een drama maakt, de anderen poeslief doen. Godzijdank. Anne-Lomé vertrok zelf naar haar klas en Marnix volgde mij gedwee terwijl ik met een krijsende Merle naar de Rupsengroep liep. Ook hier meewarige blikken uiteraard, die ik pareerde met woeste blikken terug. Juf Willeke haalde al haar pedagogische trucs uit de kast en Merle eindigde uiteindelijk op haar stoeltje. Snel naar boven om nog even naar Anne te zwaaien die alweer heel hard aan het leren lezen en schrijven is. Vervolgens met Marnix naar het kinderdagverblijf en snel naar huis,op de fiets, lucht in m'n hoofd.

Onderweg trof ik buurvrouw Coralie. Zij ook met een verhit gezicht, fietskar achter de moederfiets, helemaal stijf van de adrenaline na het weg-breng-ritueel van haar zoontje. 'Suus, hoe doe jij dat met drie kinderen?'. Ik besloot een tranendal te voorkomen en koos voor de aanpak met humor en vertelde mijn verhaal waarbij ik afsloot met de woorden. 'Tja, als ik er zo op terugkijk snap ik Merle wel. Ik zou ook gaan huilen met zo'n moeder die al vanaf het ontbijt tegen me loopt te commanderen en schreeuwen.'
Leerpuntje. Keep you posted.



Vathorstrun

Hardlopen is verslavend. Daar ben ik een (snel)wandelend bewijs van. Sinds de geboorte van Anne-Lomé loop ik twee soms drie keer per week een rondje. Zowel in afstand als in tempo heb ik de afgelopen jaren flink progressie gemaakt. Van drie kilometer ging ik naar vijf in Den Haag. En hier in Amersfoort loop ik inmiddels gemiddeld acht kilometer per keer. Ik geniet er nog iedere keer van.
Van een wedstrijd was het nog nooit gekomen. Tot op 3 september de Vathorstrun werd georganiseerd. Met een aantal buren besloten we ons op te geven. En we waren niet alleen! Zo'n zeshonderd mensen renden de 3,3, 6,6 of 9,9 kilometer door ons prachtige dorp. Zoals ook te zien is in deze registratie. En ja... we komen in beeld (1.46 nog met blank gelaat en op 3.15 met een inmiddels paars hoofd).

't Olde Wief

'T Olde Wief is gebotoxt, gepimpt en gelipposucd en kan er weer tegenaan de komende tien jaar! Nee, ik heb me niet laten opnemen in een kliniek van Robbert Schumacher voor een flinke opknapbeurt. Ik heb het over de Meppeler Courant, lokaal ook wel 'T Olde Wief genoemd. De krant ging van dagbladformaat naar tabloid en past zich aan naar de wensen van de multitaskende vrouw tussen de dertig en de veertig. Ik ben benieuwd of het meer abonnees oplevert. Hoewel de eigenlijk zwaar trage 'mini'docu van RTVDrenthe niet de beloofde korte achtergrondinformatie bevat, toch leuk omdat er veel bekende gezichten (oud collega's) in terugkomen.

Dag Ferry

Gek hoe je iemand die je al jaren niet hebt gezien, zo weer voor de geest haalt. Lang, slank, breed van boven, donker haar, pretogen die straalden van enthousiasme en altijd in voor een geintje. Maar ook iemand op wie je kon bouwen, iemand die je nooit alleen uit de stad naar huis zou laten fietsen. Weekenden met hem en z'n broer en ouders met hemelvaart en pinksteren in Markelo, op de fiets naar de soiree's bij Eppink, zomervakantie 1993 in Frankrijk. Heel veel leuke en fijne herinneringen uit mijn jeugd komen voorbij.

Echt contact hadden we eigenlijk al jaren niet meer. Ja, een kerstkaartje, een verhuisbericht. Onlangs nog een kaart voor zijn huwelijk met Ingrid en de geboorte van zijn zoontje Ruben. Meer dan dat zal het ook niet worden. Ferry Bontius is zaterdag, 32 jaar jong, overleden aan een hersenbloeding. Van het ene op het andere moment weggerukt bij zijn jonge vrouw en zeven maanden oude zoontje. Zijn naaste familie verbijsterd en vol ongeloof achterlatend. Er zijn ook bij ons thuis heel wat traantjes gevloeid sindsdien. Heel onwerkelijk en schokkend.

Blub..

Merle is daadwerkelijk als een vis in het water. Berichtte ik op dit blog op 16 augustus nog dat ze haar eerste zwemles twee schubjes behaalde.. Inmiddels zijn we twee lessen verder en raakt de vis steeds verder gevuld! En Merle? Die doet net of het de gewoonste zaak van de wereld is en zwemt rustig door.