Vathorstrun

Hardlopen is verslavend. Daar ben ik een (snel)wandelend bewijs van. Sinds de geboorte van Anne-Lomé loop ik twee soms drie keer per week een rondje. Zowel in afstand als in tempo heb ik de afgelopen jaren flink progressie gemaakt. Van drie kilometer ging ik naar vijf in Den Haag. En hier in Amersfoort loop ik inmiddels gemiddeld acht kilometer per keer. Ik geniet er nog iedere keer van.
Van een wedstrijd was het nog nooit gekomen. Tot op 3 september de Vathorstrun werd georganiseerd. Met een aantal buren besloten we ons op te geven. En we waren niet alleen! Zo'n zeshonderd mensen renden de 3,3, 6,6 of 9,9 kilometer door ons prachtige dorp. Zoals ook te zien is in deze registratie. En ja... we komen in beeld (1.46 nog met blank gelaat en op 3.15 met een inmiddels paars hoofd).