Wat voor indruk laat ik toch achter bij grote bedrijven of organisaties wat maakt dat het contact nogal eenzijdig is? Eerst de Ohra, vervolgens de Rabobank en nu probeer ik al drie weken wanhopig in contact te komen met de wijkagent van het politiebureau Segbroek.
Het begon een paar weken geleden. De aanleiding van het telefoontje zal ik je besparen, maar het was er één die helemaal in de categorie 'wijkagent' past. In eerste instantie kreeg ik een baliemedewerker te spreken. Hij noteerde mijn verzoek teruggebeld te worden en belde vervolgens een uur later zelf terug. 'Ik moest u terugbellen?' Eh nou nee, ik had gevraagd of je collega Veenstra me terug kon bellen.. 'Oh ja, nou weet ik het weer. Ik ga het verzoek doorzetten.' Er vanuit gaande dat 'doorzetten' was wat ik wilde, antwoordde ik 'akkoord' en wachtte op het beloofde telefoontje.
Aan het einde van een week radiostilte dacht ik bij mezelf: toch maar weer een telefoontje er aan wagen. 'De heer Veenstra heeft vakantie! Maandag belt hij u terug!'.
Maandag afgewacht, dinsdag maar weer eens gebeld. 'De heer Veenstra, eh ja.. even kijken. Ja weet u, ons systeem ligt er uit en het kan zijn dat de melding niet goed is doorgezet.' Dat bleek het geval. Maar, Veenstra zou me nu echt spoedig terugbellen!
Inmiddels zijn we weer anderhalve week verder en heeft het 'probleem' zichzelf al lang en breed opgelost. Maar ja, wat moet ik nou tegen Veenstra zeggen als hij alsnog terugbelt? 'Fijne vakantie gehad? Werkt het systeem weer en is mijn vraag inmiddels doorgezet? Dat is mooi, het probleem is inmiddels opgelost!' De politie, je best vriend.
Het begon een paar weken geleden. De aanleiding van het telefoontje zal ik je besparen, maar het was er één die helemaal in de categorie 'wijkagent' past. In eerste instantie kreeg ik een baliemedewerker te spreken. Hij noteerde mijn verzoek teruggebeld te worden en belde vervolgens een uur later zelf terug. 'Ik moest u terugbellen?' Eh nou nee, ik had gevraagd of je collega Veenstra me terug kon bellen.. 'Oh ja, nou weet ik het weer. Ik ga het verzoek doorzetten.' Er vanuit gaande dat 'doorzetten' was wat ik wilde, antwoordde ik 'akkoord' en wachtte op het beloofde telefoontje.
Aan het einde van een week radiostilte dacht ik bij mezelf: toch maar weer een telefoontje er aan wagen. 'De heer Veenstra heeft vakantie! Maandag belt hij u terug!'.
Maandag afgewacht, dinsdag maar weer eens gebeld. 'De heer Veenstra, eh ja.. even kijken. Ja weet u, ons systeem ligt er uit en het kan zijn dat de melding niet goed is doorgezet.' Dat bleek het geval. Maar, Veenstra zou me nu echt spoedig terugbellen!
Inmiddels zijn we weer anderhalve week verder en heeft het 'probleem' zichzelf al lang en breed opgelost. Maar ja, wat moet ik nou tegen Veenstra zeggen als hij alsnog terugbelt? 'Fijne vakantie gehad? Werkt het systeem weer en is mijn vraag inmiddels doorgezet? Dat is mooi, het probleem is inmiddels opgelost!' De politie, je best vriend.
1 opmerking:
Pfff die wijkagent van ons is toch een rare vent die je nooit ziet. Volgens mij hebben we er geen eentje en denkt iedereen dat alleen maar..
x
Een reactie posten